در بيكرانگي اُخرايي

 

عشق

كلمه‎اي بر آب

همه چيزي در اين جهان

پا در ركاب

ليلي به شاخ آهو بسته! ...

 

مژه‎گانش

درازمدت و مسموم

و به انحناي پلك

كشته‎ي سهراب.

 

همين كه نمي‎نوشم

مي‎پاشم اين زهره القند

براي زاغ و كلاغ

زلف دراز باغم

خاتون برنج

با نديمه‎ي مس

بر شود از پاره مخمل مرگ؟

چنگ مي‎زنم

به آهنگ تاري از مژه‎گانش

تا بافه‎ي كفنم باشد.

 

يا ماه بني‎هاشم! ...